Fjalor Shqip-Shqip

U gjetën 6 fjalë: (0.53 sekonda)

MANA pj. krahin.

Përdoret si fjalë e ndërmjetme, me kuptimin «me të vërtetë, të thuash të drejtën, për besë». Mana po (jo). Mana, të paktë i ka shokët. Mana, e di shumë mirë. Mana, s`është ashtu.

MANAFERRË f. kryes. sh. bot.

Shkurre plot gjemba, me degë të holla e të përkulura, me gjethe të dhëmbëzuara, me lule ngjyrë trëndafili në të bardhë, e cila bën kokrra si të manit e në ngjyrë të zezë kur piqen; kokrrat e kësaj shkurreje, që kanë shije të ëmbël a majhoshe dhe hahen ose bëhen reçel etj.; ferrëmanzë. Reçel (shurup, lëng) manaferrash. Mbledh manaferra.

MANAK m. sh. etnogr.

Verore. Manakë me ngjyra.

MANAR m. sh.

1. Qengj i butë, që është mësuar të ndjekë pas bariun a të zotin. Kulloste manarët. E bëri manar. I vete pas si manar.

2. fig. edhe përk. Fëmijë i urtë e i përkëdhelur, që nuk u ndahet prindërve. Manari i babit!

MANARE f. sh.

Fem. e MANAR,~I. Luante me manaren. Është e urtë si manare. I vete pas si manare.

MANASTIR m. sh.

Institucion fetar, me prona e ndërtesa banimi rreth një kishe e zakonisht larg qytetit, ku jetojnë, sipas disa rregullash të caktuara, murgj a murgesha; kuvend (në vendet ku vepron kisha; në të kaluarën edhe në Shqipëri). Pasuria (të ardhurat, tokat) e manastirit. U mbyll në manastir. Sa më afër fshatit të jetë manastiri, aq më të varfër janë fshatarët. fj.u. * Manastir pa hair vjet. shih te HAIR~I.

Të kërkuara së fundmi

Copyright © Andi Hamolli.
All Rights Reserved.

www.000webhost.com